مدرس، سخنران و مشاورمدیریت استراتژیك

کارآفرینی در تکنولوژی ماهواره

نوشته شده توسط:admin وبلاگ
دوشنبه 5 اسفند 1398-09:31 ق.ظ

نیلز باس؛ کارآفرینی در تکنولوژی ماهواره

برای نیلز باس، کارآفرین دانمارکی، جاهای خالی فراتر از جو بالایی زمین پر از امکانات تجاری است. باس که به‌عنوان «رهبر کسب‌وکار سال 2017» در دانمارک معرفی شد، مدیر عامل شرکت گام‌اسپیس (GomSpace) است که نانوماهواره تولید می‌کند؛ یعنی ماهواره‌هایی به اندازه جعبه کفش که همان عملکرد مدل‌های بزرگ‌تر را با هزینه‌ای بسیار کمتر دارند.

نیلز باس؛ کارآفرینی در تکنولوژی ماهواره

باس از طریق ایجاد اختلال در مدل کسب‌وکار ماهواره‌های سنتی، در خط مقدم یک جنبش پیشتازانه قرار گرفته است. از یک طرف، طیف گسترده‌ای از کانال‌های تجاری جدید برای مشاهده زمین وجود دارد که کاربردهای نظامی و غیرنظامی متنوعی دارند. باس می‌گوید: «انتظار رسیدن به یک رشد بلندمدت در بخش کسب‌وکار ماهواره‌‌های نزدیک زمین، از طریق نانوماهواره‌ها امکان‌پذیر است 

در طرف دیگر می‌توان به چشم‌انداز کاوش در فضا فکر کرد که شاید هیجان‌انگیزترین فرصت کسب‌وکار این روزها باشد. او می‌گوید: «لزوم پیدا کردن منابعی خارج از کره زمین برای بشر، در بلندمدت هر روز بیشتر و بیشتر حس می‌شود. ما می‌خواهیم توانایی نانوماهواره‌ها را برای رصد سیارک‌ها استخراج کنیم، چون احتمالا ثروت معدنی زیادی در آنها نهفته است

ماهواره‌های کوچک، اما قدرتمند شرکت گام‌اسپیس، در فاصله 400 تا 900 کیلومتری سطح زمین فعالیت می‌کنند و هر 90 دقیقه دور زمین می‌گردند که 17 بار در روز می‌شود. آنها انرژی خود را از خورشید می‌گیرند و با چرخش خود، داده‌هایی از فضا به دست می‌آورند. طرح کسب‌وکار این شرکت، چند بخش را مورد توجه قرار می‌دهد که باس معتقد است می‌تواند در این بخش‌ها اختلال نوآورانه ایجاد کند. این بخش‌ها عبارتند از نیازهای علمی و امنیتی، ردیابی هواپیما و کشتی و پیش‌بینی‌های دقیق هواشناسی.این شرکت همچنین در حال مذاکره با شرکت‌های عملیاتی بزرگ ماهواره‌ای است تا امکان عرضه نانوماهواره به آنها را بررسی کند. نانوماهواره‌ها روی راکت‌هایی که مالکیت آنها را شرکت‌های پیشتازی همچون اسپیس ایکس ایلان ماسک و ویرجین اوربیت ریچارد برنسون و ده‌ها شرکت دیگر از کشورهایی مثل چین، هند و نیوزیلند در اختیار دارند، به فضا فرستاده می‌شوند. با وجود اینکه اپراتورها زیاد هستند، اما باس می‌گوید تعداد ماهواره‌هایی که وارد فضا می‌شوند برای پاسخ به تقاضای شرکت‌های تجاری کافی نیستند.  شرکت گام‌اسپیس که در بورس استکهلم عرضه شده، در سه سال اول فعالیت خود 70 درصد رشد کرد و در سال 2017 ارزش آن به حدود 300 میلیون پوند رسید.

 جاه‌طلبی مترقی

باس کارش را با کارآموزی به‌عنوان مکانیک ماشین شروع کرد و سپس به تحصیل مهندسی در دانشگاه آلبورگ پرداخت. او یک دهه را در شرکت مهندسی دانمارکی Purup Prepress گذراند و در بخش تحقیق و توسعه این شرکت مشغول به کار شد. همچنین یک سال نورشناسی کاربردی در کالج سلطنتی لندن خواند. اما او خیلی زود فهمید به نقطه‌ای رسیده که برای پیشرفت کارش نیاز دارد به مدرسه کسب‌وکار برود. به همین دلیل، وارد دوره «رهبری و استراتژی» مدرسه کسب‌وکار لندن شد.پروفایل مدیریتی او خیلی زود به نتیجه رسید. او هدایت عملیات تغییر بخشی از یک شرکت دفاعی بزرگ دانمارک را در اختیار گرفت و در دوران جنگ افغانستان، سه بار به این کشور سفر کرد تا در همکاری با پرسنل ارتش دانمارک، از کارآیی وسایل نقلیه نظامی آنها در استان هلمند، در شرایط سخت، اطمینان حاصل کند. ارتباطات نظامی و غیرنظامی که باس در آن زمان به دست آورد، او را برای ریاست هیات مدیره شرکت گام‌اسپیس که آغاز کار آن در سال 2007 بود، آماده کرد. او هفت سال بعد، مدیر عامل شد.

راه‌اندازی کسب‌وکار در دانمارک که تجربه چندانی در بخش فضا نداشت، یک ریسک بزرگ بود. باس می‌گوید که تصمیم برای توسعه کسب‌وکار در دانمارک به این دلیل بود که طبق برآوردهایمان، شانس موفقیت در آمریکا پایین بود.  اولین نانوماهواره گام‌اسپیس در سال 2013 و با استفاده از تکنولوژی فرکانس رادیویی فرستاده شد تا بقایای هواپیمایی را که در سال 2009 در مسیر ریو دو ژانیرو به پاریس سقوط کرده بود، پیدا کند. یک فرستنده خودکار رادیویی در این ماهواره کار گذاشته شد تا موقعیت هواپیمای سقوط کرده را پیدا کند. این رویکرد در مورد هواپیمای مالزی که در سال 2014 در اقیانوس آرام گم شد، تکرار شد.  توسعه اخیر نانوماهواره‌های گام‌اسپیس، اعتبار این شرکت را نزد آژانس فضایی اروپا و دولت دانمارک به شدت بالا برده است. باس می‌گوید: «وقتی اتفاق‌های مشابهی مثل دستاوردهای فضایی چین در دنیا رخ می‌دهد، دولت نظر ما را جویا می‌شود. این یعنی برای جذب مهندس‌های نخبه در شرکت ما مشکلی وجود ندارد. در گذشته، اگر کسی در دانمارک به کار در مورد فضا علاقه‌مند بود، مجبور بود به آمریکا مهاجرت کند

باس توضیح می‌دهد که برای راه‌اندازی فرکانس رادیویی ماهواره‌ای مسائل زیادی باید مد نظر قرار بگیرد. او می‌گوید: «نمی‌توانید ناگهان تصمیم به شروع چنین کاری بگیرید، چون قوانین داخلی و بین‌المللی زیادی در این رابطه وجود دارد

نانوماهواره‌ها هم شرایط خاص خودشان را دارند. مثلا کاربرد مفید آنها در فضا معمولا تا شش سال است و تا وقتی ماهواره‌های قدیمی از رده خارج نشوند، مدل‌های جدیدتر را نمی‌توان بیمه کرد. این موضوع مساله زباله‌های فضایی را پیش می‌کشد که از نظر باس می‌توان آن را به آلودگی‌های دریا و اقیانوس تشبیه کرد. «سی سال پیش همه در مورد افزایش زباله‌ها در اقیانوس صحبت می‌کردند. در آن زمان هنوز مشکل حاد نبود. حالا این مشکل حاد شده و به سختی می‌توان کاری درباره آن انجام داد. در مورد فضا هم همین‌طور است. در فضا جای خالی زیاد است، اما اگر فرستادن هر چیزی به آنجا ادامه پیدا کند، ظرف 40 تا 50 سال آینده، این موضوع به مساله‌ای حل نشدنی تبدیل می‌شود. بسیار مهم است که قانون‌گذاران همین حالا کاری در این مورد انجام دهند.»باس 62 ساله حالا به سن بازنشستگی رسیده است. اما چشم‌اندازهای تجاری فضا او را به وجد می‌آورد و می‌گوید که فعلا هیچ قصدی برای بازنشستگی ندارد و ترجیح می‌دهد بقیه زندگی را هم در  این کار بگذراند.

  منبعLondon Business School : 


چشم انداز كسب و كار

نوشته شده توسط:admin وبلاگ
دوشنبه 5 اسفند 1398-09:25 ق.ظ

نیلز باس؛ کارآفرینی در تکنولوژی ماهواره

برای نیلز باس، کارآفرین دانمارکی، جاهای خالی فراتر از جو بالایی زمین پر از امکانات تجاری است. باس که به‌عنوان «رهبر کسب‌وکار سال 2017» در دانمارک معرفی شد، مدیر عامل شرکت گام‌اسپیس (GomSpace) است که نانوماهواره تولید می‌کند؛ یعنی ماهواره‌هایی به اندازه جعبه کفش که همان عملکرد مدل‌های بزرگ‌تر را با هزینه‌ای بسیار کمتر دارند.

باس از طریق ایجاد اختلال در مدل کسب‌وکار ماهواره‌های سنتی، در خط مقدم یک جنبش پیشتازانه قرار گرفته است. از یک طرف، طیف گسترده‌ای از کانال‌های تجاری جدید برای مشاهده زمین وجود دارد که کاربردهای نظامی و غیرنظامی متنوعی دارند. باس می‌گوید: «انتظار رسیدن به یک رشد بلندمدت در بخش کسب‌وکار ماهواره‌‌های نزدیک زمین، از طریق نانوماهواره‌ها امکان‌پذیر است 

در طرف دیگر می‌توان به چشم‌انداز کاوش در فضا فکر کرد که شاید هیجان‌انگیزترین فرصت کسب‌وکار این روزها باشد. او می‌گوید: «لزوم پیدا کردن منابعی خارج از کره زمین برای بشر، در بلندمدت هر روز بیشتر و بیشتر حس می‌شود. ما می‌خواهیم توانایی نانوماهواره‌ها را برای رصد سیارک‌ها استخراج کنیم، چون احتمالا ثروت معدنی زیادی در آنها نهفته است

ماهواره‌های کوچک، اما قدرتمند شرکت گام‌اسپیس، در فاصله 400 تا 900 کیلومتری سطح زمین فعالیت می‌کنند و هر 90 دقیقه دور زمین می‌گردند که 17 بار در روز می‌شود. آنها انرژی خود را از خورشید می‌گیرند و با چرخش خود، داده‌هایی از فضا به دست می‌آورند. طرح کسب‌وکار این شرکت، چند بخش را مورد توجه قرار می‌دهد که باس معتقد است می‌تواند در این بخش‌ها اختلال نوآورانه ایجاد کند. این بخش‌ها عبارتند از نیازهای علمی و امنیتی، ردیابی هواپیما و کشتی و پیش‌بینی‌های دقیق هواشناسی.این شرکت همچنین در حال مذاکره با شرکت‌های عملیاتی بزرگ ماهواره‌ای است تا امکان عرضه نانوماهواره به آنها را بررسی کند. نانوماهواره‌ها روی راکت‌هایی که مالکیت آنها را شرکت‌های پیشتازی همچون اسپیس ایکس ایلان ماسک و ویرجین اوربیت ریچارد برنسون و ده‌ها شرکت دیگر از کشورهایی مثل چین، هند و نیوزیلند در اختیار دارند، به فضا فرستاده می‌شوند. با وجود اینکه اپراتورها زیاد هستند، اما باس می‌گوید تعداد ماهواره‌هایی که وارد فضا می‌شوند برای پاسخ به تقاضای شرکت‌های تجاری کافی نیستند.  شرکت گام‌اسپیس که در بورس استکهلم عرضه شده، در سه سال اول فعالیت خود 70 درصد رشد کرد و در سال 2017 ارزش آن به حدود 300 میلیون پوند رسید.

 جاه‌طلبی مترقی

باس کارش را با کارآموزی به‌عنوان مکانیک ماشین شروع کرد و سپس به تحصیل مهندسی در دانشگاه آلبورگ پرداخت. او یک دهه را در شرکت مهندسی دانمارکی Purup Prepress گذراند و در بخش تحقیق و توسعه این شرکت مشغول به کار شد. همچنین یک سال نورشناسی کاربردی در کالج سلطنتی لندن خواند. اما او خیلی زود فهمید به نقطه‌ای رسیده که برای پیشرفت کارش نیاز دارد به مدرسه کسب‌وکار برود. به همین دلیل، وارد دوره «رهبری و استراتژی» مدرسه کسب‌وکار لندن شد.پروفایل مدیریتی او خیلی زود به نتیجه رسید. او هدایت عملیات تغییر بخشی از یک شرکت دفاعی بزرگ دانمارک را در اختیار گرفت و در دوران جنگ افغانستان، سه بار به این کشور سفر کرد تا در همکاری با پرسنل ارتش دانمارک، از کارآیی وسایل نقلیه نظامی آنها در استان هلمند، در شرایط سخت، اطمینان حاصل کند. ارتباطات نظامی و غیرنظامی که باس در آن زمان به دست آورد، او را برای ریاست هیات مدیره شرکت گام‌اسپیس که آغاز کار آن در سال 2007 بود، آماده کرد. او هفت سال بعد، مدیر عامل شد.

راه‌اندازی کسب‌وکار در دانمارک که تجربه چندانی در بخش فضا نداشت، یک ریسک بزرگ بود. باس می‌گوید که تصمیم برای توسعه کسب‌وکار در دانمارک به این دلیل بود که طبق برآوردهایمان، شانس موفقیت در آمریکا پایین بود.  اولین نانوماهواره گام‌اسپیس در سال 2013 و با استفاده از تکنولوژی فرکانس رادیویی فرستاده شد تا بقایای هواپیمایی را که در سال 2009 در مسیر ریو دو ژانیرو به پاریس سقوط کرده بود، پیدا کند. یک فرستنده خودکار رادیویی در این ماهواره کار گذاشته شد تا موقعیت هواپیمای سقوط کرده را پیدا کند. این رویکرد در مورد هواپیمای مالزی که در سال 2014 در اقیانوس آرام گم شد، تکرار شد.  توسعه اخیر نانوماهواره‌های گام‌اسپیس، اعتبار این شرکت را نزد آژانس فضایی اروپا و دولت دانمارک به شدت بالا برده است. باس می‌گوید: «وقتی اتفاق‌های مشابهی مثل دستاوردهای فضایی چین در دنیا رخ می‌دهد، دولت نظر ما را جویا می‌شود. این یعنی برای جذب مهندس‌های نخبه در شرکت ما مشکلی وجود ندارد. در گذشته، اگر کسی در دانمارک به کار در مورد فضا علاقه‌مند بود، مجبور بود به آمریکا مهاجرت کند

باس توضیح می‌دهد که برای راه‌اندازی فرکانس رادیویی ماهواره‌ای مسائل زیادی باید مد نظر قرار بگیرد. او می‌گوید: «نمی‌توانید ناگهان تصمیم به شروع چنین کاری بگیرید، چون قوانین داخلی و بین‌المللی زیادی در این رابطه وجود دارد

نانوماهواره‌ها هم شرایط خاص خودشان را دارند. مثلا کاربرد مفید آنها در فضا معمولا تا شش سال است و تا وقتی ماهواره‌های قدیمی از رده خارج نشوند، مدل‌های جدیدتر را نمی‌توان بیمه کرد. این موضوع مساله زباله‌های فضایی را پیش می‌کشد که از نظر باس می‌توان آن را به آلودگی‌های دریا و اقیانوس تشبیه کرد. «سی سال پیش همه در مورد افزایش زباله‌ها در اقیانوس صحبت می‌کردند. در آن زمان هنوز مشکل حاد نبود. حالا این مشکل حاد شده و به سختی می‌توان کاری درباره آن انجام داد. در مورد فضا هم همین‌طور است. در فضا جای خالی زیاد است، اما اگر فرستادن هر چیزی به آنجا ادامه پیدا کند، ظرف 40 تا 50 سال آینده، این موضوع به مساله‌ای حل نشدنی تبدیل می‌شود. بسیار مهم است که قانون‌گذاران همین حالا کاری در این مورد انجام دهند.»باس 62 ساله حالا به سن بازنشستگی رسیده است. اما چشم‌اندازهای تجاری فضا او را به وجد می‌آورد و می‌گوید که فعلا هیچ قصدی برای بازنشستگی ندارد و ترجیح می‌دهد بقیه زندگی را هم در  این کار بگذراند.

  منبعLondon Business School : 


تغییر موثر مدل کسب‌وکاری با قدمت یک قرن

نوشته شده توسط:admin وبلاگ
شنبه 17 شهریور 1397-08:57 ق.ظ

  تجربه برایان گلاگر، مدیر عامل سازمان غیرانتفاعی یونایتد وی

به‌عنوان مدیر یک موسسه غیرانتفاعی، بخش عمده کارم درخواست پول از مردم است و عاشق این کار هستم. درخواست کردن از دیگران آنقدر که فکر می‌کنید کار سختی نیست. اثربخش‌ترین رهبرانی که در هر حوزه‌ای دیده‌ام کسب‌وکار، دولت، موسسات غیرانتفاعی با هدف، ماموریت و این حس که کارشان دنیا را به مکان بهتری تبدیل می‌کند، پیش می‌روند. اگر با چنین دیدگاهی به افراد خیر نزدیک شوید، در واقع فقط در مورد ماموریت و هدفی که دارید مکالمه می‌کنید، سپس از آنها می‌خواهید در این ماموریت با شما همراهی کنند. خیلی راحت مبلغ را می‌گویید و نگران این نیستید که چند تا صفر دارد. بیشترین مبلغی که از یک فرد درخواست کرده‌ام، 250میلیون دلار بوده است. آن فرد مخالفت کرد، اما مطمئنم در وصیت‌نامه‌اش مبلغ قابل توجهی را برای موسسه ما در نظر گرفته است. نکته برجسته‌ای که در مورد این درخواست‌های مبلغ بالا وجود دارد این است که شرکت یونایتد وی (United Way) در بخش عمده‌ای از تاریخ خود هیچ‌وقت رابطه مستقیمی با خیرین نداشته است. در واقع، در بیشتر مواقع ما حتی اسم آنها را نمی‌دانستیم.
تغییر موثر مدل کسب‌وکاری با قدمت یک قرن

ریشه‌های سازمانی ما به سال‌های 1880 در کلرادو آمریکا برمی‌گردد. صنعتی‌سازی در حال پیشرفت بود و مردم از مناطق روستایی به شهرها مهاجرت می‌کردند. در شهرهای کوچک نوعی حس همیاری وجود دارد که یک شبکه امن اقتصادی ایجاد می‌کند؛ افراد یکدیگر را می‌شناسند و بنابراین به کسانی که نیاز دارند کمک می‌کنند. در مناطق شهری بزرگ این حس کمتر وجود دارد. بنابراین وقتی مردم به شهرهای بزرگ مهاجرت می‌کردند، این شبکه امن را از دست می‌دادند. رهبران کسب‌وکار محلی می‌خواستند کاری در این زمینه انجام دهند، بنابراین روشی برای جمع‌آوری کمک‌های مردمی افرادی که در شهرها سر کار رفته بودند ایجاد کردند تا پول‌ها را به خیریه‌های محلی در شهرهای کوچک برسانند. در سال‌های 1950اتحادیه بین‌المللی خودروسازان آمریکا طرحی را ایجاد کردند که به کارکنان شرکت‌های بزرگ خودروسازی امکان می‌داد در صورت تمایل، مبلغی از حقوق ماهانه آنها به‌صورت مستقیم به خیریه‌ها واریز شود و طی چند دهه پس از آن، بیشتر مبالغی که ما دریافت می‌کردیم از این مسیر بود. در آن زمان، نهادهای تامین سرمایه محلی با اسامی مختلفی شناخته می‌شدند. در سال 1970برای اینکه این تلاش‌ها را بهتر سازماندهی و برندسازی کنیم، همه آنها را یکی و یونایتد وی نام‌گذاری کردیم.
 
شکل‌دهی یک رابطه مستقیم

من در سال 1981بلافاصله بعد از دانشگاه، به‌عنوان کارآموز به شرکت یونایتد وی پیوستم. در آن زمان، کمک‌های مالی در پاکت‌های بزرگ به دست شرکت می‌رسید. داخل این پاکت‌ها پول نقد، چک‌های شخصی و گزارش‌های کوتاهی قرار داشت که مثلا توضیح داده بودند 1200نفر از کارکنان فلان شرکت موافقت کرده‌اند مبلغی از حقوق‌شان برای خیریه کسر شود. شرکت‌ها به دلیل حفظ حریم شخصی، هویت این افراد را مشخص نمی‌کردند.
 


ادامه مطلب


روش‌های رام کردن استراتژی

نوشته شده توسط:admin وبلاگ
شنبه 5 اسفند 1396-08:23 ق.ظ

 اقداماتی برای تغییر آنچه در اتاق استراتژی شما رخ می‌دهد

تیم‌های مدیریت ارشد چند بار در سال جلسات تعیین استراتژی با اهداف عالی می‌گذارند: آنها امیدوارند بتوانند در این جلسات موقعیت و چشم‌اندازهای خود و واکنش قاطع و هماهنگ نسبت به یک جاه‌طلبی مشترک را صادقانه ارزیابی کنند.
سپس واقعیت ظاهر می‌شود. وقتی آنها وارد جلسه تعیین استراتژی می‌شوند، انبوهی از منیت‌ها و دستورالعمل‌های رقابتی پیش رویشان قرار می‌گیرد. مسیرهای شغلی با ریسک مواجه می‌شوند و در نتیجه احتیاط حکمفرما می‌شود. فرآیند تعیین بودجه نیز وارد گود می‌شود. ممکن است در مورد یک استراتژی پنج ساله صحبت کنید، اما همه می‌دانند در سال اول بودجه‌ریزی واقعا چه چیزی اهمیت دارد. بنابراین، بسیاری از مدیران تلاش می‌کنند منابعی را برای سال پیش رو تامین کنند و در عین حال دیگر انتخاب‌های سخت را تا جایی که ممکن است به آینده موکول کنند.
جنبه اجتماعی استراتژی

دنیل کانمان، برنده جایزه نوبل، در کتاب خود با عنوان «فکر کردن، سریع و آهسته» می‌گوید یک دیدگاه درونی وجود دارد که وقتی ما فقط بر موضوعی که در دستمان است تمرکز می‌کنیم، ظهور می‌کند. این دیدگاه درونی باعث می‌شود افراد بر اساس تجربیات و داده‌هایی که در اختیار دارند، برون‌یابی کنند؛ حتی وقتی برای چیزی تلاش می‌کنند که قبلا هیچ‌گاه آن را امتحان نکرده‌اند. همچنین این دیدگاه درونی در برابر ناخالصی‌های ناشی از اعتماد به نفس بیش از حد و دیگر سوگیری‌های شناختی و نیز سیاست داخلی آسیب‌پذیر است.

همه می‌دانند که انسان همواره در معرض سوگیری‌های زیادی مثل «لنگرگیری» (مبنای اولیه‌ای که در اختیار ما قرار می‌گیرد از واقعیت به دور است و ذهن را دچار خطا می‌کند)، «زیان‌گریزی»، «تمایل به تصدیق» و «خطای نسبت دادن» قرار دارد. این میان‌برهای ذهنی ناخودآگاه به ما کمک می‌کنند اطلاعات را در زندگی روزمره خود فیلتر کنیم، اما وقتی مجبور می‌شویم تصمیم‌های بزرگ و مهم در شرایط ابهام اتخاذ کنیم، همین میان‌برها نتایج را منحرف می‌کنند. وقتی افرادی را با تجربیات و اهداف مشترک گرد هم می‌آورید، در پایان آنها شروع به تعریف کردن داستان‌هایی برای هم می‌کنند که مطابق میل‌شان است. مثلا نتایج یک مطالعه نشان می‌دهد ۸۰ درصد مدیران معتقدند محصول آنها در رقابت با سایر محصولات برتر است، اما تنها ۸ درصد مشتریان چنین نظری دارند.

سپس مشکلات تعارض منافع بین مدیریت و سهامداران شرکت را در نظر بگیرید که فرآیند استراتژی باعث می‌شود فضای نامناسبی ایجاد شود که هر نوع ناکارآمدی در آن افزایش یابد. ارائه‌دهندگانی که به هر نحو می‌خواهند پاسخ «بله» به طرح‌های خودشان بگیرند، سهم بازار را طوری تعریف می‌کنند که مناطق جغرافیایی یا بخش‌هایی را که واحدهای کسب‌وکارشان در آنها ضعیف عمل می‌کند، دربرنمی‌گیرد یا عملکرد ضعیف را به اتفاقات غیرقابل پیش‌بینی مثل آب و هوا یا تغییر قانون نسبت می‌دهند. مسیرهای شغلی، پاداش‌ها و موقعیت‌ها در سازمان همگی به این بستگی دارند که افراد چقدر به شکل متقاعدکننده‌ای استراتژی‌ها و چشم‌انداز کسب‌وکار خود را ارائه می‌کنند.به همین دلیل افراد اغلب از اقدامات پرریسک اجتناب می‌کنند و کاملا از اینکه به اهدافشان می‌رسند، اطمینان حاصل می‌کنند یا هدفشان را کوتاه‌مدت و عملکردشان را روی دو سال آینده متمرکز می‌کنند.
 
احتمالات استراتژی


ادامه مطلب


دنبالک ها: مدرس مدیریت استراتژیك،مدرس فنون مذاكره،مشاورمدیریت استراتژیك  مدرس مدیریت استراتژیك ، مدرس فنون مذاكره 

افزایش استفاده از هوش مصنوعی در سرمایه‌گذاری‌ها

نوشته شده توسط:admin وبلاگ
چهارشنبه 13 دی 1396-08:42 ق.ظ

 افزایش استفاده از هوش مصنوعی در سرمایه‌گذاری‌ها
هوش مصنوعی
برخی فعالیت‌ها از جمله بخش‌هایی از امور مالی مثل جلوگیری از فساد را در سراسر دنیا متحول کرده است. اما در اموری مثل مدیریت صندوق‌های سرمایه‌گذاری و گزینش سهام هنوز هیچ چیز نتوانسته جای هوش انسانی را بگیرد.

یادگیری ماشینی به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از هوش مصنوعی که در پیدا کردن الگوها و پیش‌بینی‌ها بهتر عمل می‌کند، ابزاری ایده‌آل برای کسب‌وکار به نظر می‌رسد. با این حال، صندوق‌های پوشش ریسک معتبر در لندن و نیویورک، هنوز قابلیت‌های این تکنولوژی‌ها را قبول ندارند. البته در سانفرانسیسکو، تعدادی از صندوق‌های پوشش ریسک نوپا عزم‌شان را برای بهره‌برداری از این تکنیک‌ها جزم کرده‌اند. اما به نوشته مجله اکونومیست، این صندوق‌های پوشش ریسک نوظهور هنوز نمی‌توانند به پای رقبای قدیمی و قدر خود برسند.

 
اکونومیست کلید کار را در این می‌بیند که رویکردی اندیشمندانه‌تر برای به کار بردن هوش مصنوعی در این صندوق‌ها اتخاذ شود. یکی از مشکلات بر سر راه این صندوق‌ها این است که میزان داده‌های مالی موجود در مقایسه با سایر کاربردهای هوش‌ مصنوعی بسیار اندک هستند. به عبارتی، داده‌های مربوط به معاملات سهام حتی در بازه زمانی ۱۰ساله، در مقایسه با حجم داده‌های موجود در سیستم تشخیص چهره تلفن‌های هوشمند، بسیار اندک هستند. تکنیک‌های یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی تنها در حالتی می‌توانند موفق عمل کنند که حجم داده بسیار بزرگی به آنها داده شود، در غیر این صورت پیش‌بینی‌ها و تصمیم‌گیری‌های آنها ممکن است با ریسک بالایی همراه باشد.

یکی از این صندوق‌های مدیریت مالی در آمریکا، چند کارشناس هوش مصنوعی را به کار گرفته و دائما در مورد متدهای جدید تحقیق می‌کند. اما مدل‌ کسب‌وکار این صندوق‌ها نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. این صندوق، یک دهه پیش فعالیت خود را در مقیاس بسیار کوچکی شروع کرد و تنها پول موسسان خودش را مدیریت می‌کرد. اما در سه سال گذشته، سعی کرده است، کسب‌و‌کار خود را با بهینه‌سازی سایت‌های فروشگاهی و... توسعه دهد و اخیرا اقدام به مدیریت دارایی افرادی خارج از حلقه موسسان نیز کرده است.

یک صندوق پوشش ریسک دیگر به نام Cerebellum، در سال ۲۰۰۸ فعالیت خود را به‌عنوان صندوق سرمایه‌گذاری در سهام آغاز کرد و در سال ۲۰۱۶ تبدیل به صندوقی شد که به‌طور کامل با هوش مصنوعی اداره می‌شود. این صندوق از یادگیری ماشینی برای تجزیه و تحلیل داده و تعیین استراتژی سرمایه‌گذاری استفاده می‌کند. مدل‌های این سیستم مزیت سرمایه‌گذاری را در نتیجه استراتژی‌های مختلف می‌سنجند. اما در نهایت معاملات نهایی سهام را انسان‌‌ها انجام می‌دهند که بر‌اساس دستورالعمل‌ها و نتیجه‌های الگوریتم‌های سیستم اتخاذ می‌شوند. اکونومیست معتقد است این تکنیک‌ها در درازمدت به سرمایه‌گذاران خود پاسخ خواهند داد، از سوی دیگر چیزی که مشخص است این است که استفاده بیشتر از هوش مصنوعی حداقل در سرمایه‌گذاری، لزوما به معنی استفاده کمتر از هوش انسانی نیست.
منبع :  WWW.mahya.pro




دنبالک ها: مدرس مدیریت استراتژیك،مدرس فنون مذاكره،مشاورمدیریت استراتژیك 

:درباره وبلاگ


:آرشیو


:پیوندها


:پیوندهای روزانه


:نویسندگان


:ابر برچسبها



The theme being used is MihanBlog created by ThemeBox
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic